Η κοροϊδία έχει και τα όριά της, αλλά για τους κρατούντες, ο κάμπος της Λαψίστας φαίνεται πως είναι απλώς μια κουκκίδα στον χάρτη των ανεκπλήρωτων υποσχέσεων. Το φετινό Πάσχα στην Ήπειρο δεν είχε τη μυρωδιά του γιορτινού τραπεζιού, αλλά τη δυσωδία της πολιτικής εξαπάτησης. Οι παραγωγοί, που είδαν τους κόπους μιας ζωής να πνίγονται στη λάσπη και την καταστροφή το περασμένο φθινόπωρο, βρέθηκαν τη Μεγάλη Εβδομάδα μπροστά σε άδειες οθόνες ΑΤΜ, θύματα ενός οργανωμένου εμπαιγμού που βαφτίζεται «γραφειοκρατική διαδικασία». Σύμφωνα με το typolitics.gr, οι περιβόητες δεσμεύσεις των υπουργείων και των τοπικών παρατρεχάμενων αποδείχθηκαν για άλλη μια φορά έπεα πτερόεντα, αφήνοντας τους ανθρώπους της παραγωγής ξεκρέμαστους την πιο κρίσιμη στιγμή του χρόνου.
Η κατάσταση στη Λαψίστα δεν είναι ένα τυχαίο λάθος, αλλά το αποτέλεσμα μιας συνειδητής αδιαφορίας. Από τις μεγαλόστομες διαβεβαιώσεις ότι «οι έλεγχοι τελείωσαν» και «τα χρήματα είναι καθ’ οδόν», φτάσαμε στην Τρίτη του Πάσχα για να επιβεβαιωθεί το απόλυτο μηδέν. Ούτε ένα ευρώ δεν πιστώθηκε στους λογαριασμούς των αγροτών, οι οποίοι τώρα καλούνται να εξηγήσουν στις οικογένειές τους γιατί το κράτος τους αντιμετωπίζει ως πολίτες δεύτερης κατηγορίας. Όπως αναφέρει το typolitics.gr, η οργή ξεχειλίζει καθώς δεν υπάρχει κανένας επίσημος δίαυλος ενημέρωσης, καμία υπεύθυνη απάντηση για το πού χάθηκαν οι αποζημιώσεις που είχαν συμφωνηθεί σε φιέστες και συσκέψεις «κεκλεισμένων των θυρών».
Το σκηνικό της κατάρρευσης συμπληρώνεται από το διαχρονικό ανέκδοτο που ακούει στο όνομα ΟΠΕΚΕΠΕ. Το φιάσκο με τις συνδεδεμένες ενισχύσεις δεν είναι απλώς μια τεχνική αστοχία, είναι ένα οικονομικό έγκλημα κατά της ηπειρωτικής υπαίθρου. Κτηνοτρόφοι και καλλιεργητές από τα Γιάννενα μέχρι την Πρέβεζα και από τη Θεσπρωτία μέχρι την Άρτα, βλέπουν τη ρευστότητά τους να εξαφανίζεται στις μαύρες τρύπες ενός συστήματος που ξέρει μόνο να εισπράττει και ποτέ να αποδίδει. Ενώ το κόστος παραγωγής και οι τιμές των εφοδίων στραγγαλίζουν κάθε ικμάδα ζωής στο χωριό, οι αρμόδιοι συνεχίζουν το τροπάριο της «ψηφιακής μετάβασης» και του «εκσυγχρονισμού», την ώρα που το ταμείο είναι προκλητικά άδειο.
Αυτή η αίσθηση της απόλυτης εγκατάλειψης δεν πρόκειται να σβήσει με μερικές καθησυχαστικές διαρροές στον τύπο. Η πολιτική ευθύνη έχει ονοματεπώνυμο και η υπομονή του αγροτικού κόσμου έχει εξαντληθεί προ πολλού. Το typolitics.gr αναδεικνύει το παρασκήνιο μιας εξουσίας που αρέσκεται να μοιράζει «θα» και χτυπήματα στην πλάτη, αλλά την ώρα της κρίσης κρύβεται πίσω από δυσλειτουργικά λογισμικά και ανεύθυνους διοικητές. Οι αγρότες της Λαψίστας δεν ζητιανεύουν, απαιτούν τα δεδουλευμένα και τις αποζημιώσεις για τη γη που καταστράφηκε ενώ το κράτος παρακολουθούσε αμέτοχο. Ο εμπαιγμός τελείωσε, τώρα αρχίζει η σύγκρουση με την πραγματικότητα που κάποιοι πασχίζουν να ωραιοποιήσουν.
