Η Παμβώτιδα για άλλη μια φορά «μιλάει», αλλά οι αρμόδιοι φαίνεται πως έχουν επιλέξει την κωφωση. Οι εικόνες με τα εκατοντάδες νεκρά ψάρια του είδους «πεταλούδα» να επιπλέουν στο λιμανάκι της Γαριβάλδης δεν είναι απλώς ένα δυσάρεστο οπτικό ερέθισμα για τους τουρίστες και τους κατοίκους των Ιωαννίνων· είναι η ωμή απόδειξη ότι το οικοσύστημα της λίμνης πνέει τα λοίσθια κάτω από το βάρος της αδιαφορίας. Σύμφωνα με το typolitics.gr, η κινητοποίηση της Μονάδας Διαχείρισης Προστατευόμενων Περιοχών Ηπείρου και η συλλογή δειγμάτων μοιάζει με το γνωστό τελετουργικό που ακολουθείται κάθε φορά που η φύση μας πετάει κατάμουτρα την αποτυχία μας, χωρίς ποτέ να αγγίζει την ουσία του προβλήματος.
Η Παμβώτιδα είναι ενταγμένη στο δίκτυο Natura, μια ταμπέλα που πλέον μοιάζει περισσότερο με ειρωνεία παρά με εγγύηση προστασίας. Το γεγονός ότι τα νεκρά ψάρια εντοπίστηκαν σε ένα από τα πιο κεντρικά και προβεβλημένα σημεία της πόλης, στη Γαριβάλδη, αναδεικνύει τη γύμνια της τοπικής διαχείρισης. Όπως αναφέρει το typolitics.gr, ενώ οι αρχές σπεύδουν να μιλήσουν για «ξενικά είδη» και «φυσικοχημικές παραμέτρους», η πραγματικότητα είναι ότι η λίμνη των Ιωαννίνων παραμένει ένας αποδέκτης πιέσεων που κανείς δεν τολμά να αντιμετωπίσει ριζικά. Οι συνεργασίες με το Πανεπιστήμιο, το ΕΛΚΕΘΕ και την Περιφέρεια είναι καλές για τα δελτία τύπου, αλλά το αποτέλεσμα παραμένει το ίδιο: μια λίμνη που αργοπεθαίνει.
Δεν είναι η πρώτη φορά που η Παμβώτιδα γεμίζει νεκρά ψάρια και σίγουρα δεν θα είναι η τελευταία, όσο η πολιτική για το περιβάλλον εξαντλείται σε «διαρκή παρακολούθηση» και «εργαστηριακές αναλύσεις». Το ερώτημα που προκύπτει είναι αμείλικτο: Πόσες ακόμα «πεταλούδες» πρέπει να ξεβραστούν στις όχθες για να καταλάβουν οι φορείς ότι η βιοποικιλότητα δεν προστατεύεται με συσκέψεις πίσω από κλειστές πόρτες; Η λίμνη χρειάζεται έργα υποδομής, έλεγχο των πηγών ρύπανσης και μια διοίκηση που δεν θα κρύβεται πίσω από την πολυπλοκότητα των φαινομένων.
Το typolitics.gr δεν πρόκειται να μείνει στη επιφανειακή ανάγνωση της είδησης. Η δυσοσμία στη Γαριβάλδη δεν προέρχεται μόνο από τα νεκρά ψάρια, αλλά από την αποσύνθεση μιας περιβαλλοντικής πολιτικής που περιορίζεται στη διαχείριση της ζημιάς αντί για την πρόληψή της. Η Παμβώτιδα δεν είναι απλώς μια καρτ-ποστάλ των Ιωαννίνων· είναι ένας ζωντανός οργανισμός που τιμωρεί την αλαζονεία και την αδράνεια όσων την αντιμετωπίζουν ως σκηνικό για πολιτικές φωτογραφίες. Αν το ΕΛΚΕΘΕ και οι λοιποί φορείς θέλουν πραγματικά να βοηθήσουν, ας μας πουν επιτέλους την αλήθεια που κρύβεται κάτω από τα θολά νερά και ας σταματήσουν το θέατρο του «συντονισμού» πάνω από το πτώμα της λίμνης.
